Bij de gemeente Zevenaar doen wij dat zo!!!

Hoe intimidatie, psychoterreur en geweld zichtbaar werd.

Psychoterreur als managementinstrument voor het dumpen van mensen.

Mijn hele werkzame leven ben ik ambtenaar geweest bij de gemeente Zevenaar. Ik ben daar op 1 november 1975 in dienst gekomen, had een pracht baan (bouw- en milieujurist), functioneerde goed, kon prima met collega’s en burgers overweg en wilde graag blijven werken tot mijn pensioen. Ik was trots op mijn werk en op de landelijke prijzen die de afdeling Handhaving de laatste jaren in ontvangst had mogen nemen en ons team stond ook nog genomineerd voor een belangrijke prijs van het ministerie van VROM (vanwege efficiënt werken en de kwaliteit van de dienstverlening aan burgers en bedrijven).

In mijn vrije tijd bruiste ik eveneens van energie. Ik was handbalscheidsrechter, spinning-instructeur bij een sportschool, deed aan hardlopen en toerfietsen en was actief in de hulpdienst van de SP en andere maatschappelijke organisaties. Ik had een top-conditie en achteraf was dat maar goed ook want anders overleef je een gewelddadige zero-sum-stategie** van je werkgever niet. B&W gebruikten deze vuile geweldsstrategie bewust om teamleden tegen elkaar op te zetten en zo te dumpen (“wij maken jullie kapot en werken jullie coûte que coûte uit onze organisatie zonder dat het ons iets kost”). Zij gaven Bunt opdracht daarbij behulpzaam te zijn en gebruikten teambuilding als dekmantel terwijl juist het tegenovergestelde het geval was. B&W hadden ons namelijk wijs gemaakt dat ze Bunt hadden ingehuurd om de samenwerking binnen de afdeling op een hoger niveau te tillen. Zij verzwegen dat ze Bunt in feite hadden ingeschakeld om mensen te dumpen zonder dat het de gemeente iets zou kosten.

Schermafbeelding 2013-06-20 om 18.29.53

** De opdracht tot de zero-sum-strategie hebben B&W in het allergrootste geheim aan Bunt gegeven. Zij hebben deze strategie vooraf uiteraard niet bekend gemaakt aan de medewerkers die zij als prooi hadden uitgekozen. Pas bij de presentatie van het rapport Bunt werd deze aanvullende opdracht bekend. Het stond (per ongeluk) vermeld op pagina 2 van het Bunt-rapport. Maar toen besefte ik nog niet wat de impact was van de zero-sum-praktijk van B&W.
Filosoof en moraalwetenschapper Jan Verplaetse zegt over de zero-sum-strategie in zijn boek ‘Het morele instinct’: Bij een zero-sum-strategie ontstaat al snel de gedachte aan geweld. Het duurt niet lang voor je gaat ruziemaken, je wilt imponeren, de tegenpartij uitschakelen en iets van hem afpakken. In een zero-sum-game gedijt de geweldmoraal. We komen terecht in de de wereld van de Cosa Nostra: ‘the thing is ours, not yours’. De eerste gewelddadige confrontatie is nu nog slechts een kwestie van tijd. Weldra bevinden we ons in de beangstigende situatie van ‘kill or be killed’.

Zo gaan burgemeester en wethouders van Zevenaar dus met mensen om! Het is pervers en niet te geloven, maar wel waar. Raadslid Paul Freriks sprak zelfs van Stasi- en Stalinpraktijken.

Schermafbeelding 2013-06-21 om 24.03.02

Tot de zomervakantie was alles nog koek en ei.

Kort voor mijn zomervakantie had ik van mijn afdelingshoofd nog een uitstekende beoordeling gehad en was er schijnbaar niets aan de hand. Zij prees me o.a. voor mijn uitstekende brieven en B&W-adviezen, een belangrijk bestanddeel van mijn takenpakket. Ik wist toen nog niet dat B&W eerder in het geheim al hadden besloten om mij (en een collega) weg te pesten en dat zij Bunt hadden ingehuurd om dat vuile karweitje op te knappen. Zij zelf zouden zo buiten schot blijven en mijn vertrek zou de gemeente niets kosten. Louis Bunt moest deze klus in één keer afhandelen, meteen goed en definitief. Voordat duidelijk was welk spel er gespeeld werd en zonder dat ik mij daartegen zou kunnen verdedigen. Bunt moest mij met zijn schijnonderzoek en -rapport overrompelen en onverwachts met de rug tegen de muur zetten, zodat ik geen kant meer op kon.

B&W hadden daar een bedrag van € 20.000 voor over en Bunt incasseerde dat snelle geld maar al te graag voor een paar dagen werk. Zijn vriendschap met sectordirecteur Roelof W. kwam hem wel heel goed uit bij het binnenhalen van de opdracht èn het schrijven van zijn rapport. Hij wist van tevoren al wat er in moest staan en kon daarbij ook nog gebruik maken van speciaal aangewezen informanten en van mijn personeelsdossier. Uiteraard zonder dat ik hiervan wist en zonder mijn toestemming.

Schermafbeelding 2013-06-21 om 13.18.55

Het onder valse voorwendselen tot stand gekomen rapport Bunt.

Onder verwijzing naar het onder valse voorwendselen tot stand gekomen rapport van hun malafide adviseur Louis B. lieten B&W mij de dag na de presentatie van het rapport al weten dat ik zo snel mogelijk de gemeentelijke dienst moest verlaten. Ik mocht nog wel ‘kiezen’: door de voordeur of door de achterdeur, goedschiks of kwaadschiks, zelf ontslag nemen of ontslagen worden. Ik liet meteen weten dat ik er voor koos te blijven werken en dat ik niet instemde met het rapport Bunt omdat het niet op feiten was gebaseerd.

Mijn afdelingshoofd Christa S. zei toen: ‘Het rapport Bunt staat niet ter discussie. Ik heb de komende week verlof, maar zo gauw je je hebt bedacht, kun je contact opnemen met de sectordirecteur. Ook waarschuwde zij mij met de woorden: ‘Je gaat een zware tijd tege-moet als je voor 1 januari a.s. geen gebruik maakt van de FPU’ (de VUT-regeling voor amb-tenaren). Zij had gelijk en vertrok zelf een paar maanden later naar de gemeente Neder-Betuwe.

Zonder dat de afdeling Handhaving het wist, had zij een half jaar daarvoor van B&W het dringende “advies” gekregen om naar een andere baan om te zien. Zij had op tijd eieren voor haar geld gekozen en kon dat doen omdat men haar van tevoren had verteld wat haar boven het hoofd hing. Maar voor de zekerheid hadden B&W hun adviseur Bunt ook nog een uiterst negatieve beoordeling van haar en van haar persoonskenmerken laten maken.

Ons afdelingshoofd had het niet in de gaten, maar ook die vernietigende beoordeling kon via het interne gemeentelijke computernetwerk door alle medewerkers van onze afdeling worden ingezien en verspreid. Daarom wisten tal van collega’s en buitenstaanders al snel welke strafmaatregelen B&W zouden nemen als zij niet ‘vrijwillig’ zou vertrekken.

Helaas wist ik pas dat ik het doelwit van B&W was toen Bunt zijn vernietigende werk al had gedaan. Op dat moment was het voor mij te laat om nog met een kans op succes te solliciteren. Dat kwam o.a. omdat mijn weerstandsvermogen aanvankelijk behoorlijk was ondermijnd door het rapport Bunt en de uiterst agressieve manier waarop B&W daarmee omgingen. Mijn sectordirecteur, zijn handlangers en meelopers genoten hier overigens gniffelend van: “kijk eens hoe goed wij dat varkentje wassen, ons zero-sum-spelletje  werkt perfect, nog even en hij is er geweest”.

Vanaf de gang kon je hem verlekkerd achter het scherm van zijn computer zien zitten als hij samen met andere directeuren en zijn afdelingshoofden het rapport Bunt inkeek en besprak. Gelukkig konden niet alle afdelingshoofden waarderen dat zij steeds vaker dingen moesten doen die zij voor hun geweten niet konden verantwoorden.

Niet eerder opgemerkte signalen.
Je gaat het pas zien als je het doorhebt (uitspraak van Johan Cruijff).

Achteraf blijkt dat B&W voor mijn zomervakantie in het geniep al bezig waren om mij op een slinkse wijze eruit te werken. Zij liepen zich warm en schakelden hulptroepen in zonder dat ik het in de gaten had. Er gebeurden wel vreemde dingen met mijn takenpakket, mijn werkplek en mijn relatie met mijn leidinggevende en mijn jongste collega, maar daar zocht ik niets bijzonders achter. Ik vond het wel lastig en vervelend maar niet echt verontrustend. Daardoor was ik nergens op voorbereid toen B&W Bunt inschakelden. Het kwam voor mij heel onverwachts, als ’n donderslag bij heldere hemel. Twee van de vier leden van ons team waren zelfs nog op vakantie toen wij een brief kregen dat B&W Bunt hadden ingeschakeld.

Pas later is mij duidelijk geworden dat het rapport Bunt mij meteen de ‘genadeslag’ had moeten geven. Dat moest gebeuren voordat ik zou kunnen beseffen wat er precies aan de hand was en voordat ik me er van bewust zou kunnen zijn welk smerig spelletje B&W met mij (en mijn collega) speelden. Dan waren B&W snel en goedkoop van ons af geweest en was hun opzet voor 100% geslaagd.

B&W onderschreven het rapport Bunt meteen en omarmden zijn conclusies, maar er mocht nooit over gesproken worden. Later beweerden B&W zelfs dat het rapport Bunt niet bestond. Het waren maar een paar sheets. Net alsof de inhoud van een rapport anders wordt als je er een andere naam aan geeft. Het maakt echter wel duidelijk dat het voor het gemeentebestuur van Zevenaar een taboe is om over het onderzoek van Bunt en zijn rapport te praten. Daarvoor vlucht men angstig weg, bang voor de totale ontmaskering.

Bij strafontslag heb je geen recht op een WW-uitkering.

Als ik geen gebruik zou maken van de FPU dan zou de gemeente alles in het werk stellen om mij strafontslag te geven. Ik zou dan verwijtbaar werkloos zijn, geen WW-uitkering krijgen en zonder inkomen komen te zitten. Een horror-scenario dat B&W later rück-sichtslos uitvoerden alsof ik hun schietschijf was.

In de B&W-vergaderingen werd nagenoeg niet over de ambtelijke voorstellen met tegen mij gerichte maatregelen gediscussieerd. Het waren meestal hamerstukken die het daglicht niet konden verdragen en voor mij werden achtergehouden. Zoiets mocht niet in de openbaarheid komen. Alleen de top van de organisatie, de huisadvocaten en de speciaal aangetrokken inhuurkrachten wisten er het fijne van.

Toen het verwerpelijke rapport Bunt in de openbaarheid kwam, was voor de meeste collega’s wel duidelijk dat de langste tijd bij de gemeente Zevenaar er voor mij op zat. B&W konden achterover leunen en in alle rust wachten op mijn ontslagbrief. Uit ervaring wisten ze dat ze niets meer hoefden te doen en dat deden ze ook niet. Het fijnere werk lieten zij over aan anderen in de organisatie.

Dit had tot gevolg dat sommige collega’s mij ineens links lieten liggen of mij met “u” en “meneer” begonnen aan te spreken. Dat is uiteraard niet verboden maar wel tekenend voor de situatie en in mijn ogen erg vreemd, zeker als je elkaar al jarenlang “goed” kent. Andere collega’s begonnen achter mijn rug om over mij te roddelen en kwaad te spreken. Via via kwam ik daar soms achter, maar lang niet altijd. Als ik een dag verlof wilde opnemen dan had mijn afdelingshoofd steeds vaker een smoesje waarom dit op dat moment niet kon, enzovoort, enzovoort. Al met al werd de werksfeer steeds beroerder, niet alleen voor mij maar ook voor mijn goedwillende collega’s. Dit had tot gevolg dat de afdeling snel leeg liep. En ook nieuwe medewerkers hielden het meestal niet lang uit.

Rapport Bunt beschadigend voor mensen.

Volgens B&W had de inschakeling van Bunt goed gewerkt en was zijn rapport een prima rapport waar zij mee instemden. Daarom kon van diskwalificatie en vernietiging van het rapport Bunt absoluut geen sprake zijn, zo schreven zij later in een brief aan Paul Freriks, gemeenteraadslid van Sociaal Zevenaar. Tegelijkertijd verzochten B&W hem nog wel om zijn exemplaar van het rapport Bunt te vernietigen omdat het rapport beschadigend zou zijn voor mensen. Waarom deze doofpotterij van B&W over een rapport waar zij mee instemmen? Dus toch????

Het rapport Bunt en de wijze waarop B&W van meet af aan met dat rapport en mij zijn omgegaan, hebben in eerste instantie inderdaad de door B&W beoogde uitwerking gehad. Op het werk voelde ik mij erg onveilig en na een tijdje was ik helemaal gesloopt. Ik heb met hangen en wurgen nog drie maanden gewerkt. Toen was ik total loss en heb ik mij ziek gemeld. Als ik niet naar mijn huisarts was gegaan dan had ik het waarschijnlijk niet overleefd.

Ik heb ook contact opgenomen met de bedrijfsarts van de Arbo-Unie. Volgens hem was ik situationeel arbeidsongeschikt vanwege zware werkgerelateerde spanningsklachten. In zijn visie was ik ‘niet arbeidsongeschikt wegens ziekte of gebrek’, maar door de onveilige situatie op het werk. B&W deden helemaal niets met de adviezen van de bedrijfsarts en lieten mij thuis zitten. Ze lieten mij ‘zweven’ zoals dat zo mooi heet.

Na mijn ziekmelding heb ik nooit meer voor de gemeente Zevenaar gewerkt. Dat kon feitelijk ook niet omdat ik al snel een brief van B&W ontving waarin stond dat ik geen enkel contact meer mocht hebben met mijn collega’s en andersom. Aan mij werd de huisregel opgelegd dat ik mij alleen nog mocht ‘vervoegen’ bij het interim-hoofd van de afdeling Handhaving (Nico van den Helm), het hoofd van de afdeling Personeelszaken (Sylvia In ’t Hout) en de gemeentesecretaris (Adrie van Kessel).

Psychiatriseren en andere trucs.

Toen ik niet meer werkte, konden B&W mij gelukkig niet meer zo beschadigen als voor die tijd. Daardoor heb ik hun eerste intimidatie en psychoterreur overleefd. Ik had me nog net op tijd ziek gemeld. Wat zouden B&W nu doen? Mij thuis laten zitten? Mij via een truc in de WIA proberen te dumpen? Mij ontslaan zonder uitkering? Mij blijven intimideren? De bedrijfsarts onder druk zetten? Mij financieel uitroken? Mijn salaris inhouden? Mij alsnog oproepen om te komen werken met een levensbedreigende buitendienst-opdracht of in een aparte ruimte ver van mijn collega’s en een beperkt takenpakket ver beneden mijn niveau? Mij naar een psychiater sturen? Werkweigering uitlokken? Mij strafontslag geven? Of kan ik alle vraagtekens weghalen en vervangen door uitroeptekens!!!

Wie dit verhaal leest, denkt misschien een redelijk beeld te krijgen van de gang van zaken bij de gemeente Zevenaar. De werkelijkheid is helaas een stuk ernstiger. Ik heb nog niet alles op “papier” kunnen zetten. En tot nu toe durf ik sommige dingen zelfs niet op papier te zetten omdat ik bang ben voor repercussies. Daarom kan de indruk ontstaan dat het nog wel meevalt. Dat is niet zo. De situatie was nog veel gewelddadiger dan ik tot nu toe heb beschreven, maar dat gewelddadige is nu juist het kenmerkende van de zero-sum-strategie waarvoor B&W in het geheim aan Bunt de opdracht hebben gegeven.

Het belangrijkste is dat ik alles nog kan navertellen. Met veel intimidatie en psychisch geweld is het B&W wel gelukt om me weg te pesten, maar het is ze niet gelukt om me ook nog eens de dood in te treiteren. Wel heb ik veel gezondheidsschade opgelopen, waarvoor ik B&W aansprakelijk heb gesteld. De rechter moet hierover nog een uitspraak doen.

Via onderstaande ikoontjes van e-mail, twitter, facebook en dergelijke kan dit bericht worden gedeeld en geprint.

Over Paul Kemperman

Ex-ambtenaar die als ervaringsdeskundige heeft geleerd om te gaan met intimidatie, psychische terreur en de wegpestpraktijken van de gemeente Zevenaar.
Dit bericht werd geplaatst in ALLES IN EEN, De Gazet van Zevenaar, De Klokkenluider, De Zevenaarse ontslagerij, Stasi-praktijken en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s